|
|
|
POPIELEC
 |
|
 |
"Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz"
Głucho grały organy
Kapłan - czarno odziany
I ucichły pienia wesołe
Smutek osiadł na twarzach
A przy Bożych ołtarzach
Kapłan lud posypuje - popiołem.
|
 |
|
Oto Jezus - Syn Boży
Zszedł z niebieskich przestworzy
By nam niebios odemknąć wierzeje
Przecudowny sen - prysnął
Pan, na krzyżu - zawisnął
A nam serce od bólu truchleje.
Zahuczały organy
Płacz z muzyką stargany
Pod niebiosa popłynął pospołem
W świątyni kapłan z trudem
Przeciska się, miedzy ludem
Głowy posypując - popiołem.
Tadeusz T. Rozycki
Warszawa, 7 marca 1946
|
|
|